Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

«Παίζοντας» με τον Αγροτουρισμό και τον Τουρισμό Υπαίθρου

Στις 8 Ιουλίου 2010 η Ευρω-κοινοβουλευτές ενέκριναν κείμενο για «δίκαιη κατανομή των ενισχύσεων της ΚΑΠ προς τους αγρότες». Στις 5, 7 & 9 Ιουλίου 2010 μια «Επιτροπή Αγροτουρισμού» στο Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού προσπαθούσε να «ληστέψει» τους αγρότες παίρνοντάς τους τον αγροτουρισμό ή εναλλακτικά να «ανοίξει» ο αγροτουρισμός (που ποτέ δεν ορίστηκε νομοθετικά) σε οποιονδήποτε ή ακόμα να δοθούν οι πρόνοιες του αγροτουρισμού και σε άλλες ειδικές μορφές τουρισμού. Έτσι, θα νομιμοποιούνταν οι επί 20 χρόνια συνεχής, συστηματική ασυδοσία δημοσίων λειτουργών, φορέων, αναπτυξιακών, «επενδυτών», συνταξιούχων (ΔΕΗ, στρατιωτικών κλπ, που παίρνουν πολύ γρήγορα σύνταξη) και κάθε άλλου «έξυπνου», που τα τελευταία χρόνια λέει ότι κάνει «αγροτουρισμό», ασελγώντας στην μοναδική ειδική μορφή τουρισμού, που σε όλη την Ευρώπη την κάνουν μόνο οι ΑΓΡΟΤΕΣ και χαρακτηρίζεται αγροτουρισμός.
Τελικά τι σημαίνει «αγρότης» (πάντως όχι μόνο παραγωγός αγροτικών προϊόντων) και πολύ περισσότερο τι σημαίνει «αγροτική πολιτική» και ακόμα περισσότερο τι σημαίνει «κοινή αγροτική πολιτική»; Εδώ δεν καταφέραμε ούτε την Common Agricultural Policy (CAP) να μεταφράσουν σωστά στην Ελλάδα και την Κοινή Γεωργική Πολιτική της ΕΕ δεν καταφέραμε να το μεταφράσουμε σωστά, και αντί για Γεωργική, οι Έλληνες το ονόμασαν Αγροτική. Αλλά άλλο το rural και άλλο το agricultural. Άλλο το agro-tourism και άλλο το rural-tourism. Άλλο το «αγροτουρισμός» και άλλο το «τουρισμός υπαίθρου».
Και η θεμελιώδης διαφοροποίηση είναι ότι ο αγροτουρισμός υλοποιείται μόνο από ΑΓΡΟΤΕΣ. Ο Αγροτουρισμός είναι τουριστικές υπηρεσίες που προσφέρονται από αγρότες στον χώρο τους. Ο Τουρισμός Υπαίθρου είναι τουριστικές υπηρεσίες που προσφέρονται στην ύπαιθρο από οποιονδήποτε επιχειρηματία του τουρισμού.
Αλήθεια, τι μπορεί να περιμένουν οι αγρότες? Οι πραγματικοί αγρότες, όχι οι «λούμπεν», όχι οι ψεύτικοι, όχι οι «τάχα» αγρότες, όχι αυτοί που έχουν και κάποια αγροτική εκμετάλλευση, όχι οι «35%» αγρότες.
Αν όλα τα στοιχεία, που μπορούν να καταγραφούν, τεκμηριώνουν ότι οι αγρότες πρέπει να τύχουν ενισχύσεων,
αν οι πολιτικοί μας χρησιμοποιούν «συναισθηματικά» τους αγρότες για να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση των προγραμμάτων προς τους αγρότες,
αν για να εξισορροπηθεί, έστω και κατ’ ελάχιστο, η ανάπτυξη των αγροτών, ώστε να προσεγγίσουν το επίπεδο ζωής των αστών,
αν εξασφαλισθούν οι πιστώσεις για τους αγρότες και την αγροτική πολιτική, πόσο σίγουροι είμαστε ότι αυτά τα χρήματα θα φθάσουν σε αγρότες?
Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό ότι κάποιοι, είτε γιατί δεν αντιλαμβάνονται το νόημα των λέξεων είτε εσκεμμένα (οπότε πρόκειται περί συνειδητής απάτης), υποκλέπτουν τους πόρους για τους αγρότες για να τους στρέψουν σε «έξυπνους αστούς», κάνοντας διπλή ζημιά.
Δεν μπορεί οι πιστώσεις που εξασφαλίσθηκαν από όλους τους Ευρωπαίους πολίτες για να ενισχυθούν οι Αγρότες, τελικά, με διάφορα τεχνάσματα, να πηγαίνουν σε μη αγρότες, ή σε «μερικώς» αγρότες ή, λόγω τεχνητά νομικού κενού, σε οποιονδήποτε δηλώσει «επενδυτής αγροτουρισμού».
Αλλά αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο.
Το 50% της ενιαίας επιδότησης των καπνοπαραγωγών, αφού τους το πήραν, λένε ότι θα τους το ξαναδώσουν «στις καπνοπαραγωγικές περιοχές» μέσω Σχεδίων Βελτίωσης. Αλλά «καπνοπαραγωγικές περιοχές» δεν είναι μόνο οι καπνοπαραγωγοί, αλλά είναι μια διευρυμένη έννοια που περιλαμβάνει και όλους τους άλλους αγρότες, ακόμα και απλούς παραγωγούς αγροτικών προϊόντων που παράλληλα μπορούν να έχουν και εισοδήματα από άλλες πηγές όπως πχ ποικιλώνυμες συντάξεις, δημοσιοϋπαλληλικές αμοιβές, εμπορικές δραστηριότητες και ό,τι άλλο μπορεί κάποιος να φανταστεί, ακόμα και «μερικώς» αγρότες.
Το τελευταίο κρούσμα καταγράφεται στα θέματα του αγροτουρισμού, όπου το Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού προσπαθεί να «χαρίσει» τον αγροτουρισμό και σε μη αγρότες και ταυτόχρονα μη αγρότες να επωφελούνται όλων των προνοιών με τις οποίες ένας αγρότης ζει στην αγροτική του κοινωνία. Έτσι προσπαθούν να εξομοιώσουν όλους τους άλλους, προς αγρότες και έτσι να μπορούν να κάνουν ό,τι και οι αγρότες στον αγροτουρισμό, δηλαδή να προσφέρουν την τυρόπιτα που έκανε ο αγρότης (ενώ θα έπρεπε να είναι επαγγελματίες εστιάτορες), να κάνουν τα παραδοσιακά γλυκά των αγροτών (ενώ θα έπρεπε να είναι επαγγελματίες μεταποιητές), να προσφέρουν αγροτικές απασχολήσεις (ενώ θα έπρεπε να είναι επαγγελματίες τουριστικού γραφείου).
Στο συνέδριο «Νέοι Αγρότες & Πολιτισμός» 27-28/6/2010, Νέα Κίος Αργολίδας, καταγράφηκε με πολύ ενδιαφέρον η δημόσια απάντηση του κ. Γ. Πουσσαίου (Γεν. Γραμμ. Τουρισμού), ο οποίος είπε ««είναι πλέον κοινά αποδεκτό ότι ο αγροτουρισμός είναι δραστηριότητα που αφορά στους αγρότες και μόνο».
Και ενώ σε όλα τα Πανεπιστημιακά συγγράμματα είναι απόλυτα σαφές ότι άλλη είναι η αστική κοινωνία και άλλη η αγροτική, ενώ είναι σαφές ότι άλλες είναι οι αξίες και ο τρόπος ζωής των αγροτών και άλλες των αστών, ενώ γνωρίζουμε ότι η αγροτική κοινωνία είναι η οργανική κοινωνία και η αστική είναι η ορθολογική, κάποιοι χωρίς μυαλό αλλά το χειρότερο, καταστρέφοντας το μέλλον των αγροτών, και εμμέσως όλων μας, προσπαθούν να δημιουργήσουν επαρκή σύγχυση και ο αγροτουρισμός να περιέλθει ως λεία σε όσους κατάφεραν να «κλέψουν» τα λεφτά των αγροτών και να τα κάνουν επιδοτούμενες μονάδες αγροτουριστικού τύπου τα τελευταία 20 χρόνια. Και έτσι θα νομιμοποιηθούν όλοι οι «κλέφτες» των αγροτικών πόρων, και όλοι όσοι συνεργοί τους δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους, αλλά το χειρότερο είναι ότι θα κλέψουν το μέλλον των αγροτών, των πραγματικών αγροτών.
Στην υπόλοιπη Ευρώπη ο Αγροτουρισμός είναι αγροτικό επάγγελμα, μόνο από αγρότες, και αποτελεί αντικείμενο των εκεί Υπουργείων Γεωργίας σε συνεργασία με τα αντίστοιχα Υπουργεία Τουρισμού. Στην Ελλάδα φαίνεται ότι το επισπεύδον Υπουργείο δεν είναι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, όπως θα έπρεπε, αλλά τις πρωτοβουλίες (μήπως και την αρμοδιότητα) τις έχει το Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού. Πάντα όμως με τα λεφτά των αγροτών και τα κονδύλια του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης Α.ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ.
Παρεμφερείς σημασιολογικοί προβληματισμοί φαίνεται ότι αναπτύσσονται και στα θέματα Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, όπως τα Φωτοβολταϊκά, η Βιοποικιλότητα, η φροντίδα των δασών και πολλά άλλα που φαίνονται να ρυθμίζονται ερήμην των αγροτών, οι οποίοι, όπως είπε η κα Κ. Μπατζελή (Υπουργός ΑΑ&Τ), «τροφοδοτούν με πρώτες ύλες και διατροφικά προϊόντα τα αστικά κέντρα και παράλληλα οι αγρότες προσφέρουν πληθώρα δημοσίων αγαθών που απολαμβάνει όλο το σύνολο της κοινωνίας. Οι Αγρότες είναι που διατηρούν τα οικοσυστήματα πλούσια, οι αγρότες συνεισφέρουν στην βελτίωση της ποιότητας των εδαφών και του αέρα και στη σωστή διαχείριση των υδάτινων πόρων, ενώ οι αγρότες είναι αυτοί που συντηρούν το αγροτικό τοπίο και τις δομές που το χαρακτηρίζουν. Οι αγρότες είναι οι φροντιστές του περιβάλλοντος και συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ως παραγωγοί ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και βιομάζα και στην κατακράτηση ρύπων».
Τελικά ΚΑΠ για τους αγρότες ή για κάθε «έξυπνο» ή «έξυπνο απατεώνα»?

Δημήτρης Μιχαηλίδης, Δημοσιογράφος, agronea@otenet.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...